+  

چقدر سخته تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و به جاش یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای این که لبریز کینه و نفرت بشی حس کنی که هنوزم دوسش داری...

چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده...

چقدر سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی ولی وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی...

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هات رو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری...

چقدر سخته گل آرزو هات رو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت آروم زیر لب بگی:گل من باغچه نو مبارک...

چقدر سخته که هر شب ساعت ها از پنجره بیرون رو نگاه کنی تا شاید اون بیاد و وقتی خسته شدی چشماتو ببندی و واسه اومدنش دعا کنی.تا خود صبح...وآخرش جز جای خالی اون هیچ چیزی نداشته باشی...

چقدر سخته که ببینی دست هایی که یه روزی آرامش بخش قلبت بود حالا رو شونه های یکی دیگه خونه کرده...

چقدر سخته لحظه هایی رو که دست در دست برای هم حرف میزدید رو به یاد بیاری و با خودت بگی:ای کاش اون روزا دوباره زنده می شد...

چقدر سخته که بدونی دیگه هیچ وقت به عشقت نمیرسی...

تقدیم به تمام عاشقان

 به معشوق نرسیده

 

 

 

راستی نظر یادتون نره.بوس بوس.بای بای.

  

 

نویسنده : ‌محدثه ; ساعت ۱٢:٠٥ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۳ تیر ،۱۳٩٠
تگ ها:
comment نظرات () لینک